Dlaczego niektórzy pacjenci z retinopatią cukrzycową pomimo leczenia nadal tracą wzrok?

W trakcie badań DRCR Retina Network odsetek uczestników, wyłączając zgony, którzy nie ukończyli 5-letniej obserwacji w ramach prób, wahał się od 23% do 34% [1,3]. Istnieje wiele powodów, dla których uczestnicy nie zakończyli obserwacji, jednym z nich może być postępująca pomimo leczenia utrata wzroku. Potencjalnym wyjaśnieniem postępującej utraty centralnego widzenia w oczach z DR jest rozwój cukrzycowego niedokrwienia plamki (DMI), czyli powikłania prowadzącego do utraty komórek zwojowych [4, 5]. DMI może być związany z PDR lub DME, ale może pojawić się także przy mniej nasilonej nieproliferacyjnej retinopatii cukrzycowej (NPDR), nie można jednoznacznie określić przyczyn DMI. Poza tym nie ma zatwierdzonego leczenia DMI. Aby rozwiązać potencjalny ciężar postępującej utraty wzroku w oczach z DR i zidentyfikować przyczyny leżące u jej podstaw, należy odpowiedzieć na szereg pytań. Konieczne jest przeprowadzenie dużych, długoterminowych badań obserwacyjnych prowadzonych w praktyce klinicznej. Takie badania mają 2 główne cele: (1) potwierdzenie, że występowanie poziomów nasilenia DR, słaba kontrola glikemii i braki w opiece nadal stanowią poważne zagrożenie dla zachowania wzroku, uzasadniając zwiększone wysiłki na rzecz edukacji osób chorych na cukrzycę oraz regularne badania przesiewowe osób z cukrzycą w kierunku retinopatii oraz (2) ustalenie, czy pacjenci nadal są narażeni na ryzyko postępującej utraty wzroku pomimo wczesnych badań przesiewowych, regularne badania kontrolne, oraz otrzymywanie na czas interwencji dotyczących znanych uleczalnych aspektów DR. Wcześniejsze badania pomogły zaobserwować patologie już na wczesnych etapach DR. W 2-letnim badaniu wzięły udział osoby z cukrzycą typu 2 i wczesną cukrzycową chorobą siatkówki (105 oczu bez DR, 12 oczu z łagodną lub umiarkowaną NPDR) [6]. U tych osób wykryto objawy mikroangiopatii oraz neurodegenerację siatkówki. Inne badanie wykazało postępującą neurodegenerację siatkówki w okresie 4 lat przed wystąpieniem mikrowaskulopatii u osób z cukrzycą typu 1 oraz bez lub z tylko łagodną DR [7]. Konieczne są dalsze badania, aby zidentyfikować potencjalnie skuteczne punkty interwencji, które ostatecznie przekładają się na lepsze wyniki widzenia u osób z cukrzycą i DR.